Η ποδηλασία έχει γίνει κάτι περισσότερο από μια συνήθεια για τη “Granny Mave”, όπως είναι γνωστή η Μάβις Πάτερσον. Έχει γίνει απαραίτητη για την ίδια την ύπαρξή της, ο λόγος που ζει, αφού και τα τρία ενήλικα παιδιά της πέθαναν μέσα σε τέσσερα χρόνια το ένα μετά το άλλο – η Sandy το 2012, η Katie το 2013 και ο Bob το 2016.
Στη μνήμη των παιδιών της, η 85χρονη γιαγιά ξεκίνησε τον Μάιο την τελευταία της πρόκληση αντοχής, κάνοντας ποδηλασία 1.000 μιλίων γύρω από τη Σκωτία, ξεκινώντας από το Mull of Galloway, πριν κατευθυνθεί βόρεια, ακολουθώντας το περίγραμμα της χώρας μέχρι να φτάσει ξανά στο Mull of Galloway.
“Αν δεν είχα το ποδήλατό μου, και αυτό είναι τρομερό να το λέω, δεν νομίζω ότι θα ήθελα να ζήσω”, δήλωσε στο CNN Sport.
“Το να χάνεις ολόκληρη την οικογένειά σου, είναι απλά απίστευτο. Η κόρη μου είπε κάποτε, επειδή είχε πεθάνει ένας φίλος της, και είπε: “Ω, μαμά, φαντάσου να χάνεις ένα παιδί”. Είπα: “Το ξέρω. Δεν θα μπορούσα να το φανταστώ”. Όλα όσα αγαπούσα έχουν φύγει”.
Η ποδηλασία της παρείχε κάποια παρηγοριά, κάποιον τρόπο να αντιμετωπίσει την αδιανόητη απώλεια.
“Ήταν δύσκολο για μένα, αλλά τα κατάφερα και οι άνθρωποι λένε: “Ω, είσαι δυνατή” και δεν ξέρω από πού προέρχεται η δύναμη”, είπε. “Με ρωτούν. Δεν ξέρω. Τα καταφέρνω, το ποδήλατό μου βοηθάει και έχω υπέροχους φίλους”.
Η Πάτερσον ποδηλατούσε κάθε μέρα επί ένα μήνα γύρω από την περιφέρεια της Σκωτίας, περιηγούμενη στο κυματιστό τοπίο, τους εκτεθειμένους δρόμους και τον απρόβλεπτο καιρό. Κάθε μέρα, ξυπνούσε νωρίς και ξεκινούσε για ποδηλασία – καλύπτοντας έως και 50 μίλια την ημέρα – και συγκεντρώνοντας χρήματα για τη βρετανική φιλανθρωπική οργάνωση Macmillan Cancer Support.
Σε όλο το μήκος της διαδρομής, η Πάτερσον θυμάται άλλους ποδηλάτες που έβγαιναν για να της κρατήσουν συντροφιά, προσφέροντας “καταπληκτική υποστήριξη”, ενώ ορισμένοι από αυτούς ποδηλατούσαν μαζί της για αρκετές ημέρες κάθε φορά.
“Πολλοί από αυτούς έχουν όλο τον ποδηλατικό εξοπλισμό, τα πέλματα στο ποδήλατο και όλη τη λύκρα”, είπε. “Εγώ δεν έχω καθόλου από αυτά τα πράγματα. Έχω συνηθισμένα πετάλια. Δεν μπορώ να κάνω (τις τάπες)… Θα έπεφτα συνέχεια από το ποδήλατο… Είμαι απλά μια χαρούμενη ποδηλάτισσα”.
Η υποστήριξη αυτή ήταν σταθερή σε όλη τη διάρκεια της οδύσσειας της Πάτερσον στη Σκωτία, με αποκορύφωμα το πλήθος στον τερματισμό που είχε συγκεντρωθεί για να την επευφημήσει.
“Και στη μέση (του πλήθους), έχω έναν εγγονό που είναι 1,80 μ. και τον είδα και έτρεξα προς το μέρος του και ήταν τόσο συναρπαστικό”, είπε, πριν προσθέσει ότι γιόρτασε το επίτευγμά της με ένα ποτήρι merlot.
Στην πορεία, επίσης, γιόρτασε τα 85α γενέθλιά της, γεγονός που σηματοδοτήθηκε με ένα πάρτι στη σκωτσέζικη πόλη Moffat, ανάμεσα στις κορυφές των λόφων της διαδρομής της.
“Ελπίζω να μη χρειαστεί να κατέβω από το ποδήλατό μου”, θυμάται η Πάτερσον να σκέφτεται όταν περνούσε με το ποδήλατο τον πιο απότομο λόφο της διαδρομής της.
“Αλλά δεν το έκανα. Κατάφερα να φτάσω στην κορυφή. Ξεφυσούσα και ξεφυσούσα και οι άνθρωποι έλεγαν: “Γιατί δεν παίρνεις ένα ηλεκτρικό ποδήλατο;”. Κι εγώ λέω: “Λοιπόν, όχι, όχι, δεν θέλω ένα ποδήλατο που κάνει όλη τη δουλειά”. Θέλω να κάνω τη δουλειά στις ανηφόρες, ώστε όταν φτάσω στην κορυφή να πω: “Ε, το έκανα αυτό””.
‘Αν αυτή η γιαγιά μπορεί να το κάνει’
![Paterson1](https://rp.gr/wp-content/uploads/2023/10/Paterson1.jpg)
Έχοντας προηγουμένως συνηθίσει να τρέχει μαραθωνίους και ημιμαραθωνίους, η Πάτερσον άρχισε να κάνει ποδήλατο όταν τα γόνατά της άρχισαν να της δημιουργούν προβλήματα.
Άρχισε να θέτει στον εαυτό της προκλήσεις- το 2008 διέσχισε με ποδήλατο τον Καναδά μαζί με μια φίλη της, αν και ένα μέρος της διαδρομής το έκανε μόνη της όταν η φίλη της αντιμετώπισε προβλήματα υγείας.
Διασχίζοντας με το ποδήλατο την επαρχία του Σασκάτσουαν, η Πάτερσον θυμάται “χιλιόμετρα και χιλιόμετρα δρόμων και χωραφιών (με) τίποτα πραγματικά εκεί” και “αν και ήμουν μόνη, δεν ένιωσα ποτέ μοναξιά… Συνήθιζα να μιλάω στο ποδήλατό μου… και να κάνω πλάκα με όλα αυτά”.
Στη συνέχεια, το 2019, διέσχισε με το ποδήλατο το μήκος της Μεγάλης Βρετανίας, από το νοτιότερο σημείο της στο Lands End έως το βορειότερο σημείο της στο John O’Groats, και έγινε η γηραιότερη γυναίκα που ολοκλήρωσε ποτέ τη διάσημη διαδρομή.
Με κάθε πρόκληση, η Πάτερσον συγκέντρωσε χρήματα για την Macmillan Cancer Support – η οποία παρέχει υγειονομική περίθαλψη, συμβουλές και υποστήριξη σε όσους πάσχουν από την ασθένεια – και μόνο με τον ποδηλατικό της γύρο της Σκωτίας έχει συγκεντρώσει μέχρι στιγμής σχεδόν 70.000 λίρες (88.000 δολάρια) για τη φιλανθρωπική οργάνωση, υπερδιπλάσια από τον αρχικό της στόχο των 30.000 λιρών (38.000 δολάρια).
“Απλώς εκπλήσσομαι με το πόσο γενναιόδωροι είναι οι άνθρωποι και χαίρομαι τόσο πολύ που μπορώ να τους δώσω τέτοια χρήματα”, δήλωσε.
Η προπόνηση για ένα τέτοιο εγχείρημα απαιτούσε από την Πάτερσον να βγαίνει με το ποδήλατο σε όλους τους τύπους καιρού, πέντε ή έξι φορές την εβδομάδα.
“Όταν είσαι στην ηλικία μου, αν δεν προπονείσαι και νομίζεις ότι μπορείς να πας να κάνεις κάτι, ε, δεν μπορείς”, λέει. “Είναι σκληρή προπόνηση. Με την προπόνηση που κατάφερα, δεν ένιωσα καθόλου μεγάλη”.
Η Πάτερσον σκοπεύει να ξεκινήσει περισσότερες προκλήσεις αντοχής και να συγκεντρώσει χρήματα στο μέλλον, συνεχίζοντας να ποδηλατεί στη μνήμη των παιδιών της.
“Ξέρω ότι οι άνθρωποι έχουν ανέβει στα ποδήλατά τους και σκέφτηκαν: “Αν αυτή η ηλικιωμένη κυρία μπορεί να το κάνει, μπορώ να το κάνω κι εγώ”. Και επίσης άνθρωποι που ήταν λίγο καταθλιπτικοί και σκέφτηκαν: “Θεέ μου, δεν θα έπρεπε να είμαι έτσι. Κοίτα την καημένη τη Mave, έχασε όλα τα παιδιά της”. Έτσι, πολλοί άνθρωποι άρχισαν να κάνουν ποδήλατο εξαιτίας των ποδηλατοβόλτων μου και απλώς ενέπνευσαν τους ανθρώπους προφανώς”, είπε.
“Οι άνθρωποι λένε συνέχεια ότι είμαι πηγή έμπνευσης. Λοιπόν, αν είμαι, αυτό είναι υπέροχο, χαίρομαι γι’ αυτό”.
Πηγή: CNN
Επιμέλεια-μετάφραση: Σπύρος Αμπελάκης
Πηγή: ertnews.gr