Πέμπτη, 18 Αυγούστου, 2022

Μια τοιχογραφία για τους ανθρώπους που πάλεψαν με τον καρκίνο – Ο Tristan Eaton στην Αθήνα

Ο καλλιτέχνης Tristan Eaton από το L.A. και η συνεργάτης και φίλη του, καλλιτέχνις Ιωάννα Λουπασάκη από το Βερολίνο, επισκέφτηκαν την Αθήνα για να δημιουργήσουν μια μοναδική τοιχογραφία εμπνευσμένη και αφιερωμένη σε όλους όσους πάλεψαν με την ασθένεια του καρκίνου.

default

Η επιφάνεια στην οποία υλοποιήθηκε η τοιχογραφία είναι στην οδό Θεσσαλονίκης, σε ένα χώρο όπου η UrbanAct επιμελείται και υλοποιεί συμμετοχικές δημόσιες τοιχογραφίες με Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες, με την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων.

Όπως αναφέρει η καλλιτέχνις Ιωάννα Λουπασάκη, “το συγκεκριμένο προτζεκτ εμπνέεται από μια προσωπική ιστορία, βίωμα πένθους και αγάπης με την απώλεια της αδερφής μου Αγγελικής. Η θέση που επιλέχτηκε να γίνει η τοιχογραφία είναι site-specific.

default

Στην ευρύτερη περιοχή του Κεραμεικού, ως το αρχαιότερο νεκροταφείο των Αθηνών, είναι μια προσπάθεια σύνδεσης του αρχαίου μας πολιτισμού με τη σύγχρονη τέχνη μέσα από τον κοινό παρονομαστή της έκφρασης του πένθους. Πενθώ σημαίνει και χρώματα, σημαίνει και χαμογελώ, συνδέομαι, ζωγραφίζω στον τοίχο και κοιτάζω τον κόσμο ξανά. Σε ένα από τα πιο πολυσύχναστα κομμάτια της Αθήνας ας είναι το κομμάτι που οι περαστικοί θα σταματήσουν για να αφουγκραστούν μια άλλη μορφή της Μνήμης και ίσως συνδεθούν και με δικά τους βιώματα. Ένα πένθος ορατό, ανάμεσα μας . Που δεν τον προσπερνάμε αλλά το βλέπουμε και το ενσωματώνουμε .Ένα πένθος αλλιώς”.

HTML tutorial
default

Στόχος του πρότζεκτ ειναι να αποτυπωθεί μια άλλη έκφραση του πένθους, πιο ορατή, πολύχρωμη, κομμάτι της καθημερινότητας μας, της ζωής, όπου ο κάθε ένας μπορεί να συνδεθεί με τις σκέψεις του και την ενέργεια του. Το πένθος άλλωστε θα μπορούσε να προσομοιάζει μια πόλη. Γκρι, τσιμέντο  ακανόνιστος θόρυβος, νέφος που σε αποξενώνουν. Κάποιες άλλες στιγμές η ζεστασιά των ανθρώπων της, οι μουσικές και τα χαμόγελα, η ιστορία της, ο πολύχρωμος πληθυσμός της που σε  ξανασυνδέουν. Μια χαρμολύπη.

default

Ο Tristan Eaton χρησιμοποιεί τη ζωγραφική, το γκραφίτι, το σκίτσο, το κόμικ πάνω σε καμβάδες, σε παιχνίδια και κυρίως σε τοίχους μικρούς και μεγάλους παγκοσμίως. Εμπνέεται από γεγονότα ιστορικά, πολιτικά, περιβαλλοντικά, κοινωνικά. Πρόσφατες τοιχογραφίες αφορούν στον πόλεμο της Ουκρανίας , στη μαζική δολοφονία στο δημοτικό σχολείο του Τέξας , murals για τους ανθρώπους που χάθηκαν από τον κορωνοιο, murals για το κίνημα Black lives matter, murals για την ευαισθητοποίηση για την κλιματική αλλαγή.

Οι τοιχογραφίες του διακοσμούν από μεγάλα κτίρια μέσα στη Νέα Υόρκη μέχρι σε φαβέλες της Βραζιλία. Εμπνέεται όμως και από τον ανθρώπινο πόνο που βρίσκεται γύρω μας. Στόχος του είναι η τέχνη να είναι ορατή για όλους και να αποτελεί σημείο σύνδεσης και περαιτέρω σκέψης.  Για το συγκεκριμένο έργο ο Tristan Eaton προσπάθησε μέσα από την  μορφή της Αγγελικής και με την πολυπλοκότητα των χρωματικών συνδυασμών που χρησιμοποιεί, να δημιουργήσει ένα πολύχρωμο τόπο μνήμης για τους καθημερινούς αφανείς που πάλεψαν με τον καρκίνο και νικήθηκαν και για όλους αυτούς που τους συνόδεψαν και έμειναν πίσω να πενθούν. Γιατί ουσιαστικά η αγάπη είναι αυτό που πάντα έχουμε και μένει. Το πένθος είναι μια  ύψιστη μορφή αγάπης. Και θα μπορούσε να έχει και χρώματα.

σχετικα αρθρα

ροη ειδησεων